Neden Aşk Acısı Çekiyoruz?

Neden Aşk Acısı Çekiyoruz?

Neden Aşk Acısı Çekiyoruz?

Aşk duygusal olduğu kadar biyolojik ve ruhsal boyutları olan karmaşık bir kavram… Hepimizin aşka dair deneyimi olmuştur ve hepimiz bu deneyimi kendimize nazaran yorumlamışızdır. Aşkın tarifi da bu yüzden hiçbir vakit tam mealiyle yapılamamaktadır. Aşk, bizi berhudar ettiği kadar kaybı ile acı çekmeye neden olabilmektedir. Bu acı bazen dayanılmaz bir hal alabilmekte ve kimseyi depresif hale getirebilmektedir. Lakin neden varlığı bizi bu kadar berhudar ediyor? Ve yokluğunda bu kadar acıya sebebiyet veriyor? Bu sorunun karşılığı olağandışı değil aslında biyolojik olarak dimağımızda, toplumsal olarak ihtiyaçlarımızda ve ruhsal olarak erken yaş deneyimlerimizde…

Aşkın biyolojik boyutu yani vücudumuzda nerede yaşandığı konusuna gelirsek; umumide aşk halk lisanında kalp ile özdeşleştirilse de tüm gayri hisler üzere aşk da dimağda yaşanır. Beyindeki kimyasallar ve hormonlar aşkı yaşamamızı sağlar. Yalın bir biçimde aşkı dopamin ile açıklamayı deneyeceğim. Aşk umumiyetle tanım edilemez bir memnunluktan ötürü bizde coşku hisleri yaratır. Ve bu romantik hislere reaksiyon olarak dimağda aktive olan sahalar armağan, istek, bağımlılık yani dopamin ile bağlantılı dimağ kesimleri ile büyük ölçüde ortaktır. Yani dopamin ödüllendirici ve “iyi hissettirici” tesire sahiptir. Şaşırtıcı olan tıpkı ortamlar kokain ve gibisi unsurlar alındığında da canlı hale gelmektedir.

    Fakat aşk başında belirttiğim üzere yalnızca biyolojik olarak açıklanarak sınırlanabilecek bir kavram değildir. Toplumsal ve ruhsal olarak da ele almak gerekir. Bu noktada sevme ve sevilme gereksiniminden bahsedebiliriz. İnsanın doğumundan vefatına kadar gereksinim duyduğu haklı bir gereksinimdir. Bu gereksinim özellikli olmadan da birileri tarafından sevildiğini bilmek için tasarlanmış kusursuz bir ilaçtır. Bu yüzden sevgiyi temel alan ikili alakalarda hayattan alınan doyum çok daha ziyadedir. Ve terk edildiğimizde bu gereksinimden mahrum kalmak yani dopamin sisteminin yeterli hissettirici tesirinin kaybolması kişisi üzüntüye sürüklemekte ve tıpkı unsur bağımlılığındaki üzere mahrumluk belirtileri göstermesine neden olmaktadır.

    Son olarak bahsetmek istediğim elbette ki doğumla ile başlayan öğrenme sürecimizdir. En ziyade temasın bakım veren şahısla olduğu düşünüldüğünde bakım verenin rolünü olabildiğince abartabiliriz. Onunla ve onlarla kurduğumuz bağ tüm hayatımız uzunluğu münasebetlerimizi nasıl sürdüreceğimizle yakından ilgilidir. Erken devir öğrenmeleriyle oluşturduğumuz ilgi kalıpları biz onları farketmediğimiz sürece her vakit bizimle olacak ve hayatımızı şekillendirecektir. Aşk acısı sizin için dayanılmaz noktalardaysa bilinçaltınızda gezinmenizi bunu yaparken gerçek formda ilerlemek için bir eksperden yardım almanızı öneririm..

1 Beğen

Yapılan Yorumlar

  1. Faydalı bir yazı olmuş.
    Hikayemi okumak isteyen olursa aşk acısı sandığım ama oneitis olan beladan nasıl kurtulduğumu yazdım,

    https://nefesalsangecer.blogspot.com/

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir